Zolang als ik me kan herinneren, ben ik actief. Als klein meisje skeelerde ik na school met vriendinnen, deed ik aan dansen en voetbal en liep ik hard naast mijn vader. Beweging voelde altijd natuurlijk. Achteraf zit het deels in mijn bloed; aan mijn vaders kant is bijna iedereen sportief. Maar het was ook wat mij werd voorgeleefd. Mijn vader nam me mee naar zijn voetbaltrainingen en we liepen minstens drie keer per week hard. Destijds voelde dat gewoon heel normaal. Nu ik zelf ouder en moeder ben, besef ik hoe diep dat mij heeft gevormd.

Het heeft me een waardevolle les geleerd: je lichaam bewegen hoort normaal te zijn. Niet als straf, niet als verplichting en niet alleen om af te vallen maar als een natuurlijk onderdeel van het dagelijks leven.

Beweging was ooit een vast onderdeel van het leven

Als je terugkijkt in de geschiedenis, was fysieke inspanning simpelweg noodzakelijk om te overleven. Je moest jagen, verzamelen, bouwen en dragen. Niemand hoefde toen “een workout in te plannen”.

Vandaag de dag leven we in een wereld die steeds sneller, geautomatiseerder en meer zittend wordt. Hoewel technologie veel voordelen biedt, mogen we niet het contact verliezen met waar ons lichaam voor gemaakt is. Hoe geavanceerd de wereld ook wordt: het menselijk lichaam heeft beweging nodig.

Toen ik opgroeide, speelden we meer buiten, bewogen we meer en waren we meer verbonden met ons eigen lijf. Die vertraging en natuurlijke manier van leven zijn juist nu zo waardevol om vast te houden.

Moederschap veranderde mijn training, niet mijn toewijding

Toen ik moeder werd van mijn dochter, had ik niet altijd opvang om naar de sportschool te gaan. In plaats van dat als een excuus te zien, paste ik me aan en begon ik met thuisworkouts.

Ik legde mijn matje midden in de woonkamer voor krachttraining, yoga en mobiliteit. Mijn dochter keek mee en begon als vanzelf rekoefeningen en yogahoudingen na te doen. Op dat moment besefte ik: dit is precies wat mijn vader voor mij deed. Onbewust gaf ik hetzelfde gezonde ritme door dat mij was meegegeven.

Kinderen leren van wat ze zien

Mijn dochter is nu 4 jaar. En hoewel ik nu meer opties heb, ziet ze me nog steeds beweging prioriteit geven. Soms nemen we haar mee naar de kinderopvang van de sportschool en trekken we samen ‘sportkleren’ aan.

Ze leert hierdoor dat:

• Bewegen normaal en positief is.
• Zorgen voor je lichaam bij het leven hoort.
• Gezondheid leuk mag zijn en niet extreem hoeft te voelen.

Blijven bewegen als ouder hoeft er niet perfect uit te zien. Het hoeft geen zware gymsessie van een uur te zijn. Soms is beweging gewoon een workout in de woonkamer, een dansje met je kind, een wandeling buiten of tien bewuste minuten op een drukke dag.

Inmiddels komt ze soms zelf naar mij toe om te vragen of we samen kunnen stretchen, een meditatieoefening kunnen doen of pakt ze zelf haar matje uit de kast. Dat is voor mij groter dan fitness alleen: dat is een erfenis aan gewoontes.

Een gezonde gewoonte van generatie op generatie

Deze cirkel begon niet bij mij. Het werd doorgegeven door mijn voorouders en mijn vader, en nu geef ik het door aan mijn kinderen. En wie weet geven zij het later weer door aan die van hen.

Een van de mooiste cadeaus die we onze kinderen kunnen geven, is een gezonde relatie met hun lichaam en beweging. Niet om er op een bepaalde manier uit te zien, maar om:

• Zich sterk te voelen.
• Gedisciplineerd te zijn en gezondheid te waarderen.
• Te genieten van beweging en goed voor zichzelf te zorgen.

Dat begint allemaal bij wat ze thuis zien.

Dit is jouw herinnering: blijf bewegen

Bewegen hoeft niet ingewikkeld te zijn. Het hoeft niet perfect te zijn. Het moet alleen aanwezig blijven in je leven. Als ouder is dit jouw herinnering: blijf in beweging.

Niet om je lichaam te straffen. Niet om te ‘bounce-backen’. Niet vanwege de druk van buitenaf.

Maar omdat je lichaam gemaakt is om te bewegen. En omdat je kinderen altijd meekijken. De gezonde gewoontes die jij vandaag kiest, worden morgen de standaard waarop zij hun leven bouwen. En dat is een van de krachtigste vormen van liefde die er is.